«Уйғур авази» 25 февраль, 2016 жил.

Әхмәдиевлар сулалисини билмәйдиғанлар камдин-кам болса керәк. Бовам Абдрим, момам Туранқиз сәнъәткарлар. Уларниң пәрзәнди, йәни мениң дадам Мурат Әхмәдиевму ата-ана изи билән меңип, бүгүнки күндә хелә чоң утуқларға қол йәткүзди. «Қазақстанниң хәлиқ артисти» дегән намға егә болди.

Кичигимдинла мениң дадамға охшиғум келәтти. Уму сәнъәттики дәсләпки қәдимини кинодин башлиған екән. Мәнму худди шундақ қилдим. Дәсләпки қетим төрт йешимда «Сехирлиқ алма» намлиқ музыкилиқ кинофильмда нахша ейттим. Кейин дадам маңа «Биз бәхитлик балилар» намлиқ нахша йезип бәрди. Бу нахшам арқилиқ чоң сәһниләрдин көрүнүшкә башлидим. Қизиқ йери, бир арилиқта дадам мениң сәнъәткар болушумға қәтъий қарши болди. Шуңлашқа мән мәктәптин кейин чәт әл тиллири институтиға оқушқа чүштүм. Амма нахша ейтишни ташлимидим. Оқуветип шәһәрлик конкурсниң ғалиби аталдим. Кейин җумһурийәтлик байқашларға иштрак қилдим. Утуқлиримни көргән дадам ахири маңа қарши туралмиди. Әксичә, мени қоллап-қувәтлиди. Бәзибир камчилиқлиримни түзәтти. У маңа техиму илһам беғишлиди. Ахири мән көпчиликкә тонулушқа башлидим. Мошуниң һәммиси дадамниң әҗри дәп чүшинимән.

Дилназ ӘХМӘДИЕВА,

Қазақстанниң хизмәт көрсәткән әрбаби.

http://uyguravazi.kazgazeta.kz/?p=22790#more-22790