ЙЕҢИ ЖИЛЛИҚ ҺӘЗИЛЛӘР

Сейитжан ЗАЙИТОВқа

«Һәй пәри» дәп көргәнгила қаш атма,

«Көйүмән дәп ейтқина» дәп зарлима.

Дәрттә қалған охшимамса жан адаш,

Қени ейтқин зади немә «дәрдиң бар»

Рустәм НИЯЗОВқа

Жүригиңни миңға бөлүп жан ака,

Ашиқ болдуң,өмүр,яр  вә  диярға.

«Бена салсаң гөзәл» дегән яр әмәс,

Бөләнмигин йоқилаңла «хиялға».

«НУР» топиға

«Нур чечилсун» ейтқан һәр бир нахшида,

Жүрсәңләрму бәзән егиз вә пәстә.

«Әждатлардин қалған мирас» бебаһа,

Шу байлиқтин тизиңлар чин «гүлдәстә».

«ИХСАН» топиға

Яриңларни «издәтмәңлар» унчилик,

Кейин силәргә һеч бир «күлүп бақмайду».

«Қәшқәр рававин» яңритиңлар һәр дайим,

Силәр охшашлар сәнъитимизни сақлайду.

Муһит ТОХТАХУНОВқа

Мухит екән  әсли униң өз исми,

Көпи уни дәйду бирақ «жан  Алла»

Яңратқин сән көп нахшини йоқалмай,

Сәнъитимизгә керәк сәндәк көп балилар.

Мехрат ӘМӘТОВқа

Әвришим шох уссуллириң әжайип,

Муқамларни яңраттиң сән өзгичә.

«Достлириңға» йеңи альбом тәғдим әт

Кечиктүрмәй келәр жили күзгичә.

Һәзилләшкән Молутжан ТОХТАХУНОВ